W początkowym okresie wprowadzania uprzemysłowienia budownictwa mieszkaniowego wystąpiły sto­sunkowo duże uszkodzenia prefabrykowanych płyt stropowych. Z wprowa­dzonych do produkcji wielkowymiarowych stropowych płyt rusztowych ( z żel­betowego rusztu wypełnionego bloczkami z betonu komórkowego lub betonem komórkowym) w okresie eksploatacji budynków zaczął wypadać beton ko­mórkowy zagrażając bezpieczeństwu mieszkańców^. Przyczyną uszkodzeń obecnie stosowanych żelbetowych płyt stropowych może być zbyt mała głębokość oparcia tych płyt na ścianach (rys. 3-51), w wy­niku czego następuje ścięcie betonu w ścianie lub w samej płycie i wypad­nięcie płyty ze stropu. W przypadku zamontowania obok siebie płyty ze znaczną strzałką ugię­cia i płyty nieugiętej zapełnienie nierówności nawet kilkucentymetrową war­stwą tynku nie stanowi dobrego rozwiązania. W wielu bowiem przypadkach po pewnym czasie tynk odpada, stwarzając zagrożenie dla mieszkańców. Również w przypadku zbyt gładkiej lub zanieczyszczonej smarami powierzch­ni płyt stropowych zdarzają się przypadki odpadania kawałków tynku. Układanie płyt stropowych na kawałkach betonu komórkowego, klinach drewnianych lub na bardzo grubej warstwie zaprawy może spowodować ob­niżenie się płyty wskutek zmiażdżenia zaprawy lub tych podkładek. W przypadku klawiszowania płyt stropowych dość często ze spoin wypa­dają kawałki tynku, gruzu i innych odpadków, jakie się znajdują w pach­winach między płytami.