Stosowane w Polsce w uprzemysłowionym budownictwie mieszkaniowym roz­wiązania konstrukcyjno-technologiczne ze względu na rodzaj i wielkość ele­mentów prefabrykowanych oraz metodę realizacji dzielą się na następujące rodzaje budynków: wielkoblokowe, z cegły żerańskiej, wielkopłytowe, szkiele­towe, monolityczne. Z punktu widzenia wzmacniania elementów konstrukcyjnych budynków, czy też wykonywania w nich robót remontowych, cechami charakteryzujący­mi konstrukcje są: układ elementów nośnych, wielkość i rozwiązanie elemen­tów. Rys. 1-3. Schemat złącza pionowego ścian zewnętrznych w budynkach wielkobloko­wych 1 — ścienny blok, 2 — zaprawa cemen­towa, 3 — impregnowany sznur konopny Rys. 1-4. Budynek wielkoblokowy o poprzecznym układzie ścian nośnych tów prefabrykowanych, rozwiązanie połączeń w węzłach oraz cechy fizyczne i użytkowe zastosowanych materiałów. Rozpatrując poszczególne rodzaje rozwiązań konstrukcyjno-technologicz-nych mieszkaniowego budownictwa uprzemysłowionego należy stwierdzić, że największy rozwój nastąpił w budownictwie wielkopłytowym, w którym po­wstało bardzo wiele rozwiązań regionalnych. Ze względu jednak na to, że róż­nice występujące między podstawowymi systemami budownictwa wielkopły­towego a rozwiązaniami regionalnymi są stosunkowo drobne, podane zostaną tylko charakterystyki systemów budownictwa wielkopłytowego stosowanych w sposób masowy i uznanych za systemy rozwojowe.