Charakterystyka technologiczna budynków W budownictwie zagrodowym budynki inwentarskie występują jako: budynki inwentarskie wolno stojące, budynki inwentarsko-składowe bądź inwentarsko-gospodarcze, a także, w niewielkim zakresie, budynki inwentarskie łączone z częścią mieszkalną. W przeważającej mierze (prawie wyłącznie) budynki inwentarskie w gospodarstwach zagrodowych mają poddasza użytkowe, które prze­znaczone są na magazynowanie siana i słomy, a także służą często, zwłaszcza w części nad pomieszczeniami paszarnianymi, do magazy­nowania pasz treściwych. Z uwagi na charakter obsady rozróżnia się: budynki inwentarskie o obsadach jednorodnych, budynki o obsadach mieszanych, w których prowadzony jest chów kilku różnych gatunków zwierząt. W każdym prawidłowo zorganizowanym budynku inwentarskim pomieszczenia dla zwierząt wyodrębnione są od pomieszczeń bądź ze­społu pomieszczeń pomocniczo-usługowych. Uzasadnione jest to tym, że produkcja zwierzęca prawidłowo pro­wadzona wymaga poza pomieszczeniem dla zwierząt także innych po­mieszczeń pomocniczych i usługowych, a także obiektów i urządzeń towarzyszących związanych bezpośrednio czy też pośrednio z budyn­kiem inwentarskim. Budynki, pomieszczenia oraz urządzenia pomocnicze i usługowe po­winny być ze względów funkcjonalnych ściśle powiązane z pomiesz­czeniami dla inwentarza, trasami transportu pasz i ściołów oraz wy­wozu obornika, a także z miejscem przygotowania karmy. Rozpatrując cechy obiektów inwentarskich tych już istniejących, jak również tych, które występują w zestawach projektów typowych czy też projektów indywidualnych, należy zwrócić uwagę na pewne ich zasadnicze elementy, które charakteryzują rozwiązanie funkcyj-no-przestrzenne i wpływać będą na kształtowanie warunków środo­wiskowych, rozwiązania konstrukcyjne oraz wyposażenie technologicz­ne budynku. Elementami tymi są: układ stanowisk, który może być podłużny lub poprzeczny, układ budynku — przejazdowy bądź nieprzejazdowy, system utrzymania zwierząt — na ściółce, zwany systemem ściół­kowym, lub system bezściółkowy, system utrzymania (zależny od gatunku zwierząt, ich grupy wie­kowej i technologii chowu) na stanowiskach indywidualnych lub w kojcach zbiorowych, system zadawania pasz — ręczny lub przy użyciu naziemnego środka transportu o różnej charakterystyce i gabarytach, system usuwania odchodów (zależny od wielkości obsady i syste­mu utrzymania), który może być ręczny lub przy użyciu różnego rodzaju zgarniaczy, oraz specjalny system spławiania gnojowicy, związany z bezściółkowym systemem utrzymania. Każdy z tych elementów wymaga zachowania właściwych wiel­kości i rozwiązań technicznych, mających wpływ na kształtowanie wielkości budynku, jego szerokość i długość, szerokość korytarzy, drzwi i wrót, a także wysokość wnętrza.